tel. 022 679 67 28 | mail. cfm@misje.pl
<<  Listopad 2017  >>
 Pn  Wt  Śr  Cz  Pt  So  N 
    1  2  3  4  5
  6  7  8  9101112
13141516171819
20212223242526
27282930   
Zadania

1.Misjonarz w świetle dokumentów Kościoła

Dokumenty poświęcone działalności misyjnej Kościoła mówią wprost o konieczności studiów misjologicznych oraz formacji duchowej, moralnej i intelektualnej przyszłych głosicieli Ewangelii. Dekret Ad gentes stwierdza, że „prawidłowe i planowe prowadzenie działalności misyjnej wymaga, aby pracujący dla Ewangelii uzyskali wiedzę potrzebną do wykonywania swoich zadań” (DM 34).


Papież Benedykt XV już w 1919 roku w liście apostolskim Maximum illud pisał: „W tym zaś, co misjonarz koniecznie powinien opanować, w pierwszym rzędzie wymienić oczywiście należy język danej ludności, dla której zbawienia ma się poświęcić. A przy tym nie może zadowolić się tylko powierzchowną znajomością tego języka, lecz tak dokładną, aby płynnie i poprawnie mógł rozmawiać” (24).


Ogromnie ważnym obszarem przygotowania jest formacja intelektualna z misjologii i dziedzin jej pokrewnych. Kościół naucza, że „dla przyszłego misjonarza szczególnie konieczne są studia misjologiczne, tzn. poznanie nauki i zasad Kościoła dotyczących działalności misyjnej, prześledzenia dróg, jakimi w ciągu wieków szli zwiastunowie Ewangelii, a także poznanie obecnego stanu misji i zarazem metod, które teraz uznaje się za najbardziej skuteczne” (DM26).


Jan Paweł II w encyklice Redemptoris Missio stwierdza jednak, że bez „specyficznej duchowości odnoszącej się w szczególny sposób do tych, których Bóg powołał, aby byli misjonarzami”(87) doskonała znajomość języka i ogromna wiedza misjologiczna okaże się bezskuteczna. Dlatego przywołuje cały katalog cnót, którymi powinien odznaczać się misjonarz, a które zawarte już były w Dekrecie o działalności misyjnej Kościoła Soboru Watykańskiego II. Misjonarz ma być zatem „skory do podejmowania inicjatywy, stały w wykonywaniu pracy, wytrwały w trudnościach, cierpliwie i mężnie znoszący samotność, zmęczenie i bezowocną pracę, otwarty, wychodzący naprzeciw, chętny do podejmowania powierzonych zadań, wspaniałomyślny w dostosowaniu się do obyczajów danego narodu, solidarny, zgodny. Ma on także w duchu miłości, trzeźwości i ofiary swoją postawą życia odzwierciedlać życie Jezusa, tak, aby w gorliwości o zbawienie duszy gotowy był chętnie ofiarować wszystko, a nawet swoje życie. Te zalety duch powinno się już w czasie studiów gorliwie ćwiczyć i pielęgnować, a przez życie duchowne podtrzymywać i rozwijać” (DM 25).


Jan Paweł II wskazuje, że duchowość misyjna opiera się na pełni uległości Duchowi Świętemu, postawie inkulturacji i solidarności, modlitwie i kontemplacji, miłości pasterskiej i służbie Prawdzie, ascezie i głębokim umiłowaniu Kościoła. Drogą do urzeczywistnienia takiej postawy jest słowo Boże i uobecnienie w liturgii tajemnic Bożych. W ten sposób „duchowość misyjna Kościoła prowadzi do świętości” (RMis 90).


2.Zadania Centrum Formacji Misyjnej

Ideą przyświecającą założycielom Centrum Formacji Misyjnej była pomoc w odpowiednim przygotowaniu przyszłych misjonarzy do pracy w krajach misyjnych. Przygotowanie to musi obejmować zarówno sferę duchową, jak i intelektualną. Misjonarz bowiem ma być świadkiem Chrystusa, ma Go nieść ludziom nie znającym Boga. Może tego dokonać jedynie wtedy, gdy sam jest napełniony Bogiem i gdy potrafi się porozumieć z ludźmi innej kultury i języka.

a)Formacja duchowa

Powołanie misyjne jest szczególną formą powołania. Człowiek obdarowany przez Boga tym powołaniem zobowiązany jest przede wszystkim do troski o swoją świętość. Dlatego właśnie w trakcie przygotowania do pracy misyjnej szczególny akcent jest położony na formację duchową kandydatów na misjonarzy. Codzienne wspólne modlitwy, odmawianie Liturgii Godzin, medytacja oraz sprawowane Msze święte mają rozpalić w przyszłym misjonarzu żar Bożej miłości. Niezwykłą wartość mają cotygodniowe adoracje Najświętszego Sakramentu poprzedzone konferencjami ascetycznymi ojca duchownego. To właśnie przed obliczem ukrytego w Najświętszych Postaciach Chrystusa dojrzewa pragnienie dzielenia się Bogiem z ludźmi na całym świecie. Tu również rozwiewają się wszelkie wątpliwości, a przyszły misjonarz napełnia się Duchem Mocy. Pomocą w kierownictwie duchowym służy również stale obecny ojciec duchowny.


Wielkie znaczenie w formacji duchowej mają comiesięczne dni skupienia i rekolekcje, prowadzone przez doświadczonych misjonarzy.
Wzbogaceniem formacji duchowej są wizyty w zakładzie dla niewidomych w Laskach, posługa duszpasterska w areszcie śledczym w Białołęce, czy odwiedziny chorych w szpitalach. Możliwość bezpośredniego spotkania z ludzkim cierpieniem i nieszczęściem pozwala na głębszą weryfikację autentyczności powołania misyjnego.

b)Formacja intelektualna

a.Lektoraty
Nauka jest prowadzona w trzech podstawowych językach używanych w krajach misyjnych. Są to: angielski, francuski i hiszpański. W razie potrzeby (o ile są kandydaci do tych krajów) prowadzone są kursy języków portugalskiego i rosyjskiego.
Kurs językowy jest bardzo intensywny. Zajęcia odbywają się pięć dni w tygodniu (w wymiarze ok. 20 godzin tygodniowo). Materiał gramatyczny obejmuje cztery semestry szkoły językowej. Po prawie dziewięciu miesiącach nauki, absolwenci Centrum mogą nawet przy średnich zdolnościach językowych, swobodnie posługiwać się wybranym językiem obcym. Nacisk na opanowanie zasad gramatycznych i ich zastosowanie w konwersacjach wymuszają przyswajanie dużego zasobu słownictwa. Od stycznia, każda z grup językowych dwa razy w tygodniu sprawuje liturgię w danym języku obcym. Tematyka biblijna i liturgiczna stanowi szczególne miejsce w programie nauczania języków, obejmuje ona modlitwy, tłumaczenie i komentarze Pisma Świętego oraz terminologii używanej przy sprawowaniu sakramentów czy katechezie.
Po ukończeniu kursu absolwenci kontynuują naukę języka za granicą, na poziomie średnio zaawansowanym, w czasie od czterech do dwunastu miesięcy.

b.Wykłady misjologiczne
Wykłady misjologiczne prowadzone są raz w tygodniu w wymiarze 6 godzin. Większość wykładów prowadzona jest przez wykładowców Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Tematyka zaś obejmuje teologię misji, historię misji, metodykę misyjną, religioznawstwo, adaptację misyjną, etnologię religii, socjologię religii, fenomenologię religii, antropologię misyjną, dialog międzyreligijny i inkulturację. Wiedzę teoretyczną ubogacają spotkania z misjonarzami odwiedzającymi Centrum.

c.Wykłady z medycyny tropikalnej
Wyrazem troski o praktyczne umiejętności i wiedzę dotyczącą zdrowia przyszłych misjonarzy są wykłady z medycyny tropikalnej i współpraca z Kliniką chorób tropikalnych w Poznaniu. Wykłady prowadzone są przez doświadczonych lekarzy specjalistów, którzy wnoszą nie tylko wiedzę teoretyczną z zakresu medycyny tropikalnej, ale również pomagają misjonarzom w dobraniu odpowiednich szczepień i prowadzą „gabinet lekarski”.


c)Weryfikacja kandydatów


W powołaniu misyjnym można wyróżnić trzy aspekty: boski, kościelny i ludzki. Aspekt boski to wezwanie Boże, przez które Duch Święty skłania człowieka do poświęcenia się dziełu misyjnemu. Aspekt kościelny dotyczy wezwania Kościoła, konkretnie biskupa lub przełożonych zakonnych, do określonej formy życia. W aspekcie ludzkim zaś należy uwzględnić, poza gotowością, także możliwości kandydata do danego sposobu życia. W tym ostatnim aspekcie powołania misyjnego mieści się zdrowie, zarówno fizyczne jak i psychiczne, kwalifikacje intelektualne, walory moralne, motywacja, odpowiednie cechy charakteru oraz usposobienie gwarantujące wierne wypełnienie obowiązków nałożonych przez Kościół.
Ocena przydatności kandydatów do pracy misyjnej należy do głównych zadań Centrum Formacji Misyjnej.

 
Obsługa: proloc.pl